Przez wielu uważany za najlepszego tenisistę w dziejach tej dyscypliny sportu. Fenomenalny technik. Numer jeden na światowych listach nieprzerwanie w latach 2004-2008, a także okresowo w kolejnych. Dżentelmen kortu budzący sympatię i respekt każdej osoby związanej ze światem sportu i nie tylko. Zdobywca osiemnastu tytułów wielkoszlemowych. Roger Federer swoją grą wprowadził tenis na zupełnie nowy poziom. Poziom, dzięki któremu ta gra już na zawsze stała się inna.

 

Od początku

Roger Federer urodził się ósmego sierpnia 1981 roku w Bazylei. Interesował się sportem już od najmłodszych lat. Oprócz tenisa grywał również w piłkę nożną. Jako 12-letni chłopiec zdecydował się jednak skupić na jednej dyscyplinie. Od tego czasu poświęcił się trenowaniu gry w tenisa ziemnego. Nastoletni Roger występował w kilku turniejach tenisowych miesięcznie. Inspirował się takimi zawodnikami jak Boris Becker czy Stefan Edberg. To właśnie ich stylem gry kierował się Szwajcar w doskonaleniu swojej techniki.

 

Sukcesy mniejsze i większe

W wieku 14 lat został mistrzem Szwajcarii w kategorii juniorów. Na dobre jego kariera rozpoczęła się w 1998 roku. Wtedy podwójnie triumfował w juniorskim Wimbledonie (w grze indywidualnej i podwójnej) oraz zwyciężył w turnieju Orange Bowl. Jako 17-latek rozpoczął profesjonalną karierę. Debiutem był występ w Gstaad, z którym jednak szybko przyszło mu się pożegnać, bo już w I rundzie.

 

Małymi krokami

Federer na przełomie lat 1998-2000 zdobywał doświadczenie w rywalizacji seniorskiej. W 1999 roku Roger po raz pierwszy dotarł do półfinału imprezy z cyklu ATP World Tour. Miało to miejsce podczas rywalizacji w Wiedniu. W tym samym roku awansował do pierwszej setki rankingu tenisistów, a sezon ostatecznie zakończył na 65 pozycji. Następny rok to pierwszy finał ATP World Tour podczas turnieju w Marsylii (przegrany), a także choćby półfinał olimpiady w Sydney. Szwajcar piął się coraz wyżej w rankingu, aby na koniec sezonu zostać sklasyfikowanym na 29 miejscu.

 

Do pierwszej „10”

Rok 2001 to przede wszystkim pierwsze zwycięstwo w turnieju rangi ATP World Tour na kortach ziemnych w Mediolanie, triumf w rywalizacji deblowej podczas turnieju w Gstaad, a także dwa ćwierćfinały turniejów wielkoszlemowych (pierwszy w karierze na kortach Rolanda Garrosa w czasie French Open oraz drugi na trawiastej nawierzchni Wimbledonu). 13 miejsce w rankingu na koniec sezonu było potwierdzeniem, że Szwajcar wielkimi krokami zbliżał się do grona najlepszych. Kolejny sezon rozpoczął od wygranej w Sydney. Były też finały w Mediolanie i Hamburgu. Ten drugi okazał się finałem zwycięskim, a zarazem pierwszym w rywalizacji rangi ATP Masters Series. Tytuł w Wiedniu na jesień był tylko potwierdzeniem, że Federer należy do ścisłej światowej czołówki. Wystąpił także w corocznym turnieju Tennis Masters Cup, w którym gra pierwsza ósemka rankingu tenisistów. Sezon zakończył jako szósta rakieta globu.

 

Na sam szczyt

W 2003 roku Szwajcar zdobył swój pierwszy wielkoszlemowy tytuł w karierze seniorskiej. Zwyciężył w najbardziej prestiżowym turnieju świata – Wimbledonie. Na zakończenie roku wygrał też Tennis Masters Cup, dzięki czemu awansował na drugą pozycję w rankingu. Kolejny rok rozpoczął od triumfu w Australian Open, zwyciężył też w US Open, oraz po raz kolejny jego łupem padł Wimbledon. W tym sezonie Federer wygrał każdy z finałów, do których dotarł i aż trzy z czterech turniejów wielkoszlemowych. Dotarł na sam szczyt i zakończył rok jako pierwszy tenisista ranking ATP.

 

Pasmo sukcesów

Kilka kolejnych lat zostało zdominowane przez Rogera Federera. Stał się zawodnikiem kompletnym. Zwyciężał US Open nieprzerwanie aż do 2008 roku, a Wimbledon do 2009. Każdy sezon do 2007 roku kończył na fotelu lidera światowych list. Jedynym turniejem wielkoszlemowym, którego nie mógł wygrać było French Open. Docierał tam trzykrotnie do finału, ale za każdym razem schodził z kortu pokonany. Przełamanie przyszło w 2009 roku, kiedy to odniósł victorię, pokonując w decydującym starciu Szweda, Robina Söderlinga. W tym też sezonie powrócił na szczyt rankingu ATP. Najważniejszym osiągnięciem kolejnego sezonu było zwycięstwo w Australian Open. Rok później wygranie Wimbledonu. Federer aż do 2012 roku kończył zmagania jako jeden z trzech najlepszych tenisistów globu. W 2012 roku (olimpijskim) wywalczył dla Szwajcarii srebrny medal, na tak przez siebie lubianych kortach Wimbledonu. W finale uległ reprezentantowi gospodarzy, Andiemu Murrayowi. Kolejne lata, mimo że mniej obfite w sukcesy, nadal są potwierdzeniem klasy Rogera. W kilku turniejach wielkoszlemowych docierał do finałów, jednak ich nie wygrywał, aż do tego roku. Zwyciężył w Australian open, pokonując w decydującym pojedynku Hiszpana, Rafaela Nadala.

 

Federer jest posiadaczem kilku rekordów (302 tygodnie pod rząd na fotelu lidera rankingu ATP, ilość zwycięstw z rzędu na nawierzchni trawiastej [65] i twardej [56] czy ilość zwycięstw pod rząd z zawodnikami z pierwszej „10” rankingu [26]). Roger jest nadal aktywnym zawodnikiem, więc może jeszcze dorzucić coś do swojej kolekcji. Szwajcar jako jeden z dwóch zawodników w historii zarobił ponad 90 mln $. W tym zestawieniu wyprzedza go tylko Serb, Novak Djokovic. Jednak nie rekordy ani ilość zarobionych pieniędzy zapada w pamięć, gdy myślimy o Federerze. To przede wszystkim klasa, styl, finezja i bajeczna technika, które są ponad każdą statystyką.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *