MAGAZYN STUDENTÓW POLITOLOGII I DZIENNIKARSTWA UMCS W LUBLINIE

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego to światowe coroczne obchody, odbywające się w dniu 21 lutego w celu promowania wiedzy językowej i kulturowej różnorodności oraz promowanie wielojęzyczności. Pomysł obchodzenia Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego był inicjatywą mieszkańców Bangladeszu.

21 lutego został ogłoszony przez UNESCO w 1999 r. Międzynarodowym Dniem Języka Ojczystego. Od 21 lutego 2000 r. obchodzony jest na całym świecie. Deklaracja ta powstała w hołdzie dla Ruchu Językowego złożonego przez Bangladeszu (wówczas Pakistańczyków Wschodnich). 

Kiedy powstał Pakistan w 1947 r., miał dwie odrębne geograficznie części: Pakistan Wschodni (obecnie Bangladesz) i Pakistan Zachodni (obecnie Pakistan). Obie części bardzo różniły się od siebie kulturowo i językowo. Dwie części zostały również oddzielone przez Indie. 

W 1948 r. ówczesny rząd Pakistanu ogłosił urdu jako jedyny język narodowy Pakistanu, chociaż bengalski był używany przez większość ludzi łączących Pakistan Wschodni (obecnie Bangladesz) i Pakistan Zachodni (obecnie Pakistan). Mieszkańcy Pakistanu Wschodniego zaprotestowali, ponieważ większość ludności pochodziła z Pakistanu Wschodniego, a ich językiem ojczystym był bengalski. Zażądali, aby był on co najmniej jednym z języków narodowych, oprócz urdu. Żądanie zostało podniesione jako pierwsze przez Dhirendranatha Dattę ze Wschodniego Pakistanu 23 lutego 1948 r. w Zgromadzeniu Ustawodawczym Pakistanu. 

Aby stłumić protest, rząd Pakistanu zakazał publicznych zgromadzeń i wieców. Studenci Uniwersytetu w Dhace, przy wsparciu opinii publicznej, zorganizowali masowe wiece i spotkania. 21 lutego 1952 r. policja otworzyła ogień. Abdus Salam, Abul Barkat, Rafiq Uddin Ahmed, Abdul Jabbar i Shafiur Rahman zginęli, a setki innych zostało rannych. Był to rzadki incydent w historii, kiedy ludzie poświęcali życie za język ojczysty. 

Od tego czasu Bangladesz obchodzi Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego jako jeden ze swoich tragicznych dni. Odwiedzają Shaheed Minar, pomnik wzniesiony ku pamięci męczenników i jego repliki, aby wyrazić im głęboki smutek, szacunek i wdzięczność. 

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego to święto narodowe w Bangladeszu. Rezolucję zaproponowali Rafiqul Islam i Abdus Salam, Bengalis mieszkający w Vancouver w Kanadzie. Napisali list do Kofiego Annana w dniu 9 stycznia 1998 r., Prosząc go o podjęcie kroków w celu ocalenia języków świata przed wymarciem poprzez ogłoszenie Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego. Rafiq zaproponował datę 21 lutego dla upamiętnienia zabójstw w Dhace w 1952 roku podczas Ruchu Językowego „21 lutego  Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego”. 

Propozycja Rafiqula Islama została przedstawiona w parlamencie Bangladeszu i w odpowiednim czasie (na polecenie premiera Szejka Hasiny) rząd złożył do UNESCO formalną propozycję. Proces wprowadzania wniosku przez system regulacyjny UNESCO został przeprowadzony przez Syed Muazzem Ali, ówczesny ambasador Bangladeszu we Francji i Stały Przedstawiciel przy UNESCO, oraz Tozammel Tony Huq, jego poprzednik, który był wówczas specjalnym doradcą Sekretarza Generalnego UNESCO Federico Mayor. Ostatecznie, 17 listopada 1999 r., 30. Zgromadzenie Ogólne UNESCO jednogłośnie postanowiło, że „21 lutego zostanie ogłoszony na całym świecie Międzynarodowym Dniem Języka Ojczystego dla upamiętnienia męczenników, którzy złożyli swoje życie w tym samym dniu 1952 r.”.

Zachęcamy także do obejrzenia materiału wideo z udziałem pracowników Wydziału Humanistycznego UMCS — prof. Małgorzaty Karwatowskiej z Katedry Edukacji Polonistycznej, dyrektor Instytutu Filologii Polskiej oraz prof. Rafała Szczerbakiewicza z Katedry Współczesnej Literatury i Kultury Polskiej Instytutu Filologii Polskiej.

Grafika: https://dekkak.com/mother-language-day/ 

Korekta: Anna Marek

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *